कमळाबाई सावधान !

*कमळाबाई "दक्ष"ता घ्या*

गेली अनेक वर्षे कमळाबाई काम करतायत. त्यांच काम एकदम चोख आणि शिस्तीच ! वेळ अवेळ झालेली त्यांना स्वतःलाही बिल्कूल खपत नाही. मालकांनी आखून दिलेल्या चौकटीत काम करणार. परिस्थिती नुसार कधी जास्त काम पडल तर तेही आनंदाने पार पाडणार जणू या घराची निःस्वार्थपणे आजन्म सेवा करायच व्रत घेतल असाव ! कित्येकजण काम, नीटनेटकेपणा, शिस्त याबाबद कमळाबाईंच उदाहरण देत असत.

सगळ्या घरांमधे असत तस याही घरात स्वयंपाकघरातल्या ओट्याच्या कॉर्नरला भांडी स्वच्छ करण्यासाठी सिंक आहे. त्याच्या खालच्या बाजूला असलेला पीव्हीसीचा पाईप हा बिल्डिंगच्या बाहेर भिंतीवर असलेल्या सँनिटरी आऊटलेटला जोडलेला आहे. काम सुरु असतांना फक्त पाणी वाहून जावे म्हणून सिंकचा आऊटलेट व पीव्हीसी पाईप याच्यामधे बारीक जाळी आहे.

या जाळीच काम असत कि सिंकच्या खालचा पीव्हीसी पाईप किंवा बिल्डिंगच्या भिंतीवरील पाईप आणि एकूणच ड्रेनेज सिस्टीम चोक अप करु शकणाऱ्या घटकांना सिंकमधेच थोपवून धरत फक्त पाणी वाहून जाऊ द्यायच. सगळ काम झाल्यानंतर या जाळीवर पाईप चोक अप करु शकणारे घटक, गाळ काढून फेकून द्यायचा.

किचनमधल्या सिंकचा महत्वाचा भाग असलेली ही जाळी हल्ली कमळाबाई काम लवकर व्हाव म्हणून मधूनच थोडा थोडा वेळ काढून ठेवू लागल्या आहेत. काम झटकन होईल व वेळ वाचेल हा त्यांचा प्रामाणिक हेतू असावा. पण त्यामुळे पीव्हीसी पाईप किंवा बिल्डिंगवरचा पाईप आणि एकूणच ड्रेनेज सिस्टीम चोक अप होण्याची प्रक्रिया नकळत सुरु झाल्याचे त्यांच्या लक्षात आल नसाव.

एक दिवस सिंकमधे पाणी तुंबेल व मग सगळेच काम ठप्प होईल. त्यादिवशी मात्र घरमालकाला घरातली व बिल्डिंगवरची आख्खी पाईपलाईन साफ करण्याच काम हाती घ्याव लागेल. त्यामुळे या इवल्याशा जाळीच महत्व कमळाबाईंच्या लक्षात घरमालकाने वेळीच आणून दिलेल ठीक राहील.

गेल्या काही दिवसांपासून भाजपमधे (आणि सेनेत) सुरु असलेली मेगाभरती पाहून तिकडची असली जाळीच मधून मधून काढून ठेवली जातेय का ? असा प्रश्न मनात डोकावतोय.

😊😊😊

© बिंदुमाधव भुरे, पुणे.

लोण्याचा गोळा, बोके आणि माकड

*गोष्ट मोठ्या माणसांसाठी*
*गोष्ट लोण्याचा गोळा, बोके आणि माकडाची*
😊😊
"दोघांच भांडण तिसऱ्याचा लाभ" .... मराठीतली एक म्हण !  लहानपणी या म्हणीचा अर्थ समजावून सांगण्यासाठी शाळेत सांगितलेली लोण्याच्या गोळ्यासाठी भांडणाऱ्या दोन बोक्यांची गोष्ट आठवते का ? त्या दोन बोक्यांच्या भांडणाचा फायदा घेत एक चतूर माकड सगळे लोणी फस्त करुन पळून जात आणि दोन्ही बोके हताश होऊन हात चोळत बसतात. पण ती गोष्ट छोट्यांसाठी होती. खूप वर्ष झाली त्या गोष्टीला ! ही गोष्ट मोठ्यांसाठी आहे कारण आता दोन्ही बोके हुषार झाले आहेत. आपण एकत्र आलो तर माकडाला संधी कशाला मिळेल ? असा विचार करुन ते दोघे एकत्र येतात आणि आपसात लोणी वाटून खायच ठरवतात. थोडाफार वाद अधूनमधून झाला तरी आपसात ते मिटवत असत. अशा प्रकारे एकंदरीत ८-१० वर्ष बरी गेली होती त्यांची !

पण एक दिवस "एक शहाणा" आला आणि त्याने लोणी वाटून खाण्याऱ्यांवर टीका करायला सुरुवात केली. सुरवातीला बोक्यांनी दुर्लक्ष केल. त्याच म्हणणे होते कि लोक प्रामाणिकपणे दूध जमा करतात म्हणूनच त्यातून तयार झालेल्या या लोण्यावर आपला नाही तर जनतेचा हक्क आहे. आपण त्याचा उपयोग स्वतःसाठी न करता जनतेसाठी केला पाहिजे, आपली भुमिका ही रखवालदाराची असली पाहिजे. हळूहळू त्याच्या बोलण्याकडे लोक लक्ष देऊ लागले, लोकांना त्याचे म्हणणे पटूही लागले. तुमच्या हक्काचे लोणी हे बोके स्वतः फस्त करतायत हे योग्य नाही, आपण ही चोरी थांबवून त्याचे इमानदारीत योग्य वाटप केले पाहिजे.

या प्रचारामुळे गेल्या ३-४ वर्षांपासून बोक्यांची उपासमार सुरु होती. हे असेच सुरु राहिले तर आपल्या अस्तित्वाला  धोका असल्याचे त्यांनी ओळखल होत. चोरावर मोर असणारा आणि आपल्याला गंडवून लोणी फस्त करणाऱ्या माकडाची त्यांना संकटसमयी आठवण झाली. माकडाची हुषारी व धूर्तपणा दोघे ओळखून होते. या शहाण्याला पळवून लावण्यासाठी त्यांनी माकडाशी वाटाघाटी सुरु केल्या. बोक्यांच्या आपसातील दोस्तीमुळे माकडाची उपासमार सुरु होतीच. या बोक्यांनी आपल्याला लोणी मिळू न दिल्याचा राग त्याच्या मनात होताच. माकड हुषार होत, त्याने वरकरणी बोक्यांशी जुळवून घेतल. कारण त्या शहाण्याला धडा शिकवण्यासाठी का होईना आज त्याला आत घुसायला मिळणार होत. एकदा आत शिरकाव झाला कि मग त्यालाही त्या गोळ्याचे दर्शन लाभणार होते.

मग बोक्यांच्या खांद्यावर बंदूक ठेऊन माकडाने फैरी झाडण्यास सुरवात केली. तो सांगू लागला कि "हा शहाणा" एक नंबरचा लबाड आहे, याचे काही ऐकू नका. जनतेला लोण्याचे वाटप करायच्या नावाखाली लोण्याचा मोठा गोळा आपल्या खास मित्रांना देत असतो वगैरे वगैरे अनेक गोष्टी तो प्रचारात सांगू लागला. लोकांना त्याच्या लीला, त्याचे बोलणे, नकला नेहमीच आवडायच्या.  जनतेचा मिळणारा प्रतिसाद पाहून माकडाचा हुरुप वाढत होता आणि बोकेही मनोमन खुष होत होते. बोक्यांच्या हिश्श्यातून आपल्यालाही थोडे तरी लोणी मिळेल व किमान आपला दुष्काळ संपून स्वतःपुरतेका होईना अच्छे दिन येतील या कल्पनेनेच तो खुषीत होता.

आणि इकडे बोकेही खुष होते कारण त्या शहाण्याच्या हातून लोण्याचा गोळा हिसकावून द्यायला माकड आयतच गळाला लागल होत. पुढे जाऊन दोन्ही बोके काय लबाडी करतील याची माकडाला कल्पना नव्हती. मात्र तमाम जनता बोक्यांची जोडगोळी आणि माकड दोघांनाही ओळखून होती. त्या तिघांच्या एकत्र येण्यातून या माकडाचा पोपट / मामा होत असतांना जनता पहात होती.

लहानपणी शाळेत जो दुसऱ्यावरी विसंबला त्याचा कार्यभाग बुडाला ही म्हण पण ऐकली होती. या गोष्टीत बोके माकडावर अन् माकड बोक्यांवर विसंबून होते. त्यामुळे त्यांच्यापैकी कोणालाच लोणी मिळणार नव्हत कारण "तो शहाणा" रखवालदार ते लोणी जनतेपर्यंत पोहोचविणार होता याची जनतेला खात्री होती.

ता.क. वरील गोष्टीत कोणीही मोदी, दोन्ही काँग्रेसप्रमुख व राज ठाकरे यांना शोधू नये ही नम्र विनंती ! वाचतांना तसा आभास झाल्यास क्षमस्व !
😊😊

© बिंदूमाधव भुरे, पुणे.

राजकारणातील त्रिशूल

राजकारणातील त्रिशूल

१९७८ साली प्रदर्शित झालेला त्रिशूल चित्रपट आठवतोय ? संजीवकुमार व अमिताभ बच्चन यांच्यात  असणाऱ्या कलह, वैर यावर आधारित हा सूडपट होता. शशीकपूर, हेमामालिनी, राखी, सचिन, पूनम धिल्लॉ यासारखी पात्रे या कथानकात जात येत असतात. पण खरा चित्रपट संजीवकुमार व अमिताभ यांच्याभोवती जास्त फिरत रहातो कारण या चित्रपटातले हे नायकच  एकमेकांचे खलनायक असतात.

परंतू फारसा लक्षात न रहाणारा आतल्या गाठीचा असा खरा खलनायकही यात आहे आणि हे पात्र रंगवलय प्रेम चोप्राने ! संजीवकुमार व प्रेम चोप्रा यांच्यात व्यावसायिक भांडण आहे व एकमेकांवर कुरघोडी करण्याची ते एकही संधी सोडत नाहीत. अमिताभ बच्चन कडूनही त्याने मार खाल्लेला आहे. त्यामुळे प्रेम चोप्राला या दोघांशीही काही घेणदेण नाही. तो या दोघांच्या भांडणात पिचला गेलेला असल्यामुळे सर्वस्व गमावून बसलेला आहे. संधी मिळेल तेव्हा दोघांचाही वचपा काढण्याची सुप्त इच्छा त्याला स्वस्थ बसू देत नाही.

संजीवकुमार व अमिताभ बच्चन यांचे वैर शेवटच्या टप्प्यात येते तेव्हा अनैतिकता हाच पाया असणारा, अस्तित्व धोक्यात आलेला, अहंकार दुखावलेला संजीवकुमार नैतिकता हेच कवच, हीच शक्ती असणाऱ्या अमिताभला संपविण्यासाठी प्रेम चोप्राकडे  याचना करतो. अनैतिकता हा व्यवसायाचा, वागणूकीचा पाया असल्यामुळे संजीवकुमारचा शेवट काय होणार हे ठरलेल असते. पण गमावण्यासारखे काहीच नाही मिळालेच तर नैतिकता असणाऱ्या अमिताभ बच्चनला हरविण्याचे मानसिक समाधान ! या भावनेतून या वादात उडी घेतल्यामुळे प्रेम चोप्रावर काय प्रसंग ओढवला ? 

आज ४१ वर्षानंतर राजकीय पटलावर याला सार्धम्य असणाऱ्या घटना घडत असल्यास आश्चर्य वाटण्याचे कारण नाही. कारण सध्याच्या कथानकात मोदी शहा (उद्धव) जोडगोळी हे एक पात्र, तर गांधी पवार हे दूसरे ! सर्वस्व गमावलेले व या दोघांशीही वैर असणारे तिसरे पात्र आज पहिल्या पात्राचे राजकीय अस्तित्व नष्ट करण्यासाठी यात उतरलय. यात त्याला स्वतःला काय मिळणार ठाऊक नाही पण झालाच तर दुसऱ्या पात्राचा फायदा होणार ! अर्थात आता हे तिसरे पात्र कोण ? हे सांगायची गरज नाही मात्र त्याचे भवितव्य काय ? याचे उत्तर येणारा काळच देइल.

© बिंदुमाधव भुरे, पुणे.
bnbhure@rediffmail.com

रिव्हर्सल डीबीटी योजना

*डीबीटी रिव्हर्सल योजना* (एक गंमत 😊😊)

*प्रिय तळागाळातील गरीब नागरिकांनो,*

*४८ वर्ष झाली त्या घोषणेला !* आता बास झाले गरीबीत रहाणे. या देशातील *गरीबीवर शेवटचा प्रहार 🤺🤺 करुन तिचा समूळ नायनाट* आता आम्ही करणार आहोत. रोजंदारीवर काम करणारे बांधकाम मजूर, गवंडी, प्लंबर, इलेक्ट्रिशियन्स, शेतमजूर, हमाल, माथाडी कामगार, घरेलू कामगार, हॉटेल कामगार *(इतके प्रकार असल्याचे मला नुकतेच कळाले 🤔🤔)* आणि असे विविध क्षेत्रातील माझे सगळे असंख्य गरीब देशबांधव, माता-भगिनी यांना तुटपूंजी कमाई / रोजंदारी / पगार रोखीत मिळत असतो पण त्याची बऱ्याचदा कुठेही नोंद नसते. या सगळ्यांची गरीबी कायमस्वरुपी संपवून मी *त्यांना न्याय ⚖देणार आहे.*
🤭🤭

अशा मंडळींनी फक्त एक करायचय. आमच्या स्थानिक एजंटकडे बेरोजगार म्हणून *गुपचूप 🤫🤫*
*नोंदणी करावी.* (ता.क. :- जिल्हा, तालुका व गावपातळीवर आकर्षक कमिशनवर एजंट नेमणे आहे. संपर्क - स्थानिक अध्यक्ष डीबीटी रिव्हर्सल कक्ष, खांग्रेस) बेरोजगार असल्याचे (खोटे) शपथपत्र, आधार कार्ड व आधार जोडणी केलेला खाते क्रमांक असे तीन डॉक्यूमेंट व ३ फोटो आणावेत. नोंद झालेल्यांना काही अटींवर आम्ही वर्षाला ७२,०००/- देऊ. *आश्चर्य वाटतय ना ? कि शॉक बसला ? 😳😳 (असा शॉक आम्ही पहिल्यांदा दिला त्याला आता ४८ वर्ष झाली) अहो माझी ही योजना आहेच मुळी भन्नाट !* 😂😂

हे पैसे थेट बँक खात्यात डीबीटी योजनेअंतर्गत जमा होतील. पण (आपण कामधंदा, रोजंदारी वा नोकरी करत असूनही) खोटे प्रमाणपत्र देत असल्यामुळे तुम्हाला दंड आकारला जाईल व या *जमा पैशातील काही हिस्सा दंड म्हणून आपल्या बँक खात्यातून परस्पर वळता केला जाईल.* आपल्या बँक खात्यातून तसे पैसे कापण्याचा अधिकार देणारा इसीएस चा एक फॉर्मही वरील तीन डॉक्युमेंट्स सोबत सही करुन द्यावा लागेल. *यालाच म्हणतात डीबीटी रिव्हर्सल !* पण मग तुमचा काय फायदा ? असा प्रश्न पडलाय न ? 🙄🙄काळजी नका करु, सांगतो .... ! 👇👇

*क्रिकेटमधे रिव्हर्स स्विंग असतो ना अगदी त्याच धर्तीवर ही दंडवसुलीची डीबीटी रिव्हर्सल योजना* मला सुचली आहे. *(क्रिकेटमधे रिव्हर्स स्विंगमुळे फलंदाज फसतो.)* माझ्या गरीब मित्रांनो, काळाप्रमाणे आम्हीही बदलतोय. पूर्वी रुपया दिला तरी १५ पैसेच गरीबाच्या हातात पडायचे (आताही तेवढेच खात्यात रहातील. फरक इतकाच कि ) आता *आधी शंभर जमा होतील आणि मग पंच्याऐशीचे डीबीटी रिव्हर्सल !* आमच्या पुर्वजांना खोटे पाडणारे कोणतेही कृत्य माझ्या हातून घडणार नाही. ही आहे विन विन सिच्युएशन ! *तुम भी खुष हम भी खुष !*😬😬

या देशाच्या (सरकारने) श्रीमंत (केलेल्या) तिजोरीत कित्येक लाख कोटी 💰💰गेल्या ३-४ वर्षांपासून धूळ खात पडून आहेत. *श्रीमंत उद्योगपती पैसा लूटतात आणि आपल्याला (हिस्सा न देता) ठेंगा दाखवून पळून जातात.* त्या तिजोरीवर आपणही हक्क सांगणार आहोत. 🗝🗝तुम्ही मला एक संधी द्या. *मला तुमचे हाल, दैन्यावस्था पाहवत नाही. आणि गेली ३-४ वर्षे मी पण ही भयानक गरीबी स्वतः कुटूंबासमवेत अनुभवतो आहे, सोसतो आहे.* 😭😭आपण जगाला दाखवून देऊ कि दोन गरीब एकत्र येऊन एकमेकांना कशी मदत करतात ते !
*तुम्ही संधी दिल्यास (माझ्या कुटूंबाच्या) गरीबीवर* अखेरचा व निर्णायक हल्ल्याची ही योजना येत्या जून नंतर टप्प्याटप्प्याने सुरु होईल.

६४ वर्षांपूर्वी श्री ४२० मधे हीरो राजकपूर गरीबांना शंभर रुपयात घराच स्वप्न दाखवतो. 🏡🏡गरीब मंडळी, भांडी कुंडी विकून, पै पै जमवून त्याच्याकडे मोठ्या विश्वासाने पैसे सोपवतात *(आणि कंगाल होऊन भिकेला लागतात)* पण काळ बदलला आहे, आता तुम्ही असल काही करायच नाही  उलट मीच तुम्हाला पैसे देणार आहे. (म्हणजे पुनः इथेही रिव्हर्सल आहे.😂😂) *तुम्ही त्याबदल्यात फक्त एक बटण दाबायच आहे.*🖕👆

तुमचाच (पण परिस्थितीमुळे) गरीब असलेला,

लुच्चारुल धांगी
अ.भा. खांग्रेस अध्यक्ष

ता.क. याचा धागा कृपया राजकारणाशी जोडू नये. Just Read & Enjoy 😂😄😁😀

© बिंदुमाधव भुरे, पुणे.

बच्चनराज

*बच्चनराज*

जंजीर, दीवार, डॉन, शोले मधला बच्चन आम्हाला आवडला होता. अन्याय करणाऱ्या, शोषण करणाऱ्या सामाजिक व्यवस्थेविषयी संताप व्यक्त करणारे अँग्रेशन आम्हाला भावल होत. प्रेक्षक ते कुठेतरी त्यांच्या व्यक्तिगत जीवनाशी कनेक्ट करायचे. त्याच्या खर्जातल्या आवाजातल्या डायलॉग डिलिवरीवर आम्ही जाम फिदा होतो. त्याच्या आवाजात असणाऱ्या जबरदस्त कॉन्फिडन्समुळे मरगळलेल्या मनाला एक वेगळाच हुरुप मिळायचा आणि बस्स आता सार काही ठीक होणार अस वाटून मन आश्वस्त व्हायच. चुपके चुपकेतली हलकी फुलकी कॉमेडी जितकी आवडली तितकाच नमकहलाल मधला आपल्या दद्दूवर प्रेम करणारा, धन्याचे प्राण वाचविणारा इमानदार सेवक व त्याच्याआड दडलेला नकलाकारही !

पण नंतर एक काळ असा अवतरला कि बच्चन पहावेना. *आपण काहीही केल तरी लोकांना ते आवडेल असा फाजील आत्मविश्वास* त्याच्या चित्रपटातील वावरण्यातून जाणवत होता. खर सांगतो वेगळ्या धाटणीत उभा केलेला विजय दिनानाथ चौहान तेव्हा मनापासून नव्हता आवडला. अन् देशप्रेमी, महान, अजूबा वगैरे पाहिल्यावर ठरवल कि बास आता आणखी बच्चनची फालतुगिरी पहाणे नाही. *आपणच सेट केलेला बेंचमार्क पाळला नाही* तर पब्लिकच्या टाळ्या, शिट्ट्या राहिल्या दूर आख्खी इंडस्ट्री तुमच नाण आता वाजत नाही समजून तुम्हाला पर्याय शोधू लागते. एक कलाकार म्हणून त्याच्या कुवतीबाबद, क्षमतेबाबद कोणालाच शंका नव्हती पण *चूकतय म्हटल्यावर मायबाप प्रेक्षकांनी पाठ फिरवली.*

परवा टीव्हीवर मनसेचे सर्वेसर्वा राजसाहेबांच लाइव्ह भाषण ऐकतांना माझ्या मनात उगाचच बच्चन डोकावत होता. आपले पिक्चर्स चालत नाहीत म्हणून गोंधळून जाऊन नसत्या दिग्दर्शकाच्या नादी लागत हातात पडलेल दर्जाहीन स्क्रिप्टवर बच्चन बरळला तर कस वाटेल तस काहीस भाषण ऐकतांना भासत होत. *अभ्यास करुन विषय मांडणी करणारा, आपल्या भुमिकेशी ठाम रहाणारा मनस्वी नेता* म्हणून प्रथमदर्शनी मनात ठसलेल्या प्रतिमेला तडे पडण्यास पूर्वीच सुरुवात झाली होती. माणूस एक एक पायरी चढतांना प्रत्येक पायरीगणिक एक उंची गाठत असतो तेव्हा लोकांच्या अपेक्षाही उंचावत असतात. मात्र वर पोहोचल्यावर त्याच्या लक्षात येत कि या पायऱ्या घसरगुंडीच्या होत्या. आता त्यावर बसायच कि नाही हे ठरविण्याचा विवेक हरवून कस चालेल ?

चित्रपट असो कि राजकारण .. *जनतेचा कौल लक्षात घेऊन वेळीच आपली दिशा कोणती असावी हे ठरवावे लागत* अन्यथा घसरगुंडी अटळ असते! त्यानुसार घेतलेल्या माघारीचा निर्णय हापण एक प्रकारचा विजय आहे हे ठसवण्याचे कौशल्य एका ठाकरेंनी चतुराईने साधल. मात्र त्याचवेळी दुसऱ्या ठाकरेंनी घेतलेल्या विचित्र भुमिकेतून निर्माण झालेला विरोधाभास हा स्वतःच्या प्रतिमेला जात असलेले तडे आता सांधण्यापलिकडे गेल्याच द्योतक होता कारण मोदी शहा विरोधात केलेल्या आवाहनाला उपस्थितांकडून मिळणाऱ्या प्रतिसादात नेहमीचा जोश उत्स्फुर्तपणाचा अभाव स्पष्ट दिसत होता. *आपण जे काही करतोय ते आपल्या चाहत्यांना आवडत नाही हे बच्चनने ओळखले आणि आपल्या भुमिकेत बदल केला. त्यामुळे बदलेला बच्चन आम्हाला आजही तितकाच आवडतो.*

©बिंदूमाधव भुरे, पुणे.

मी म्हणतो तेच खर

क्रिकेटचा सामना सुरु असतो. एलबीडब्ल्यू चे अपिल मान्य करत पंच फलंदाजाला बाद देतात. फलंदाज नाबाद असल्याचा दावा करतो व पंचाशी हुज्जत घालू लागतो. पंचांनी दिलेले स्पष्टीकरण फलंदाजाला अमान्य असल्यामुळे तिसऱ्या पंचाला विचारणा केली जाते. तिसरा पंचही रिप्ले बघून फलंदाज बाद असल्याचा निर्णय  योग्य असल्याचा निर्णय देतात.

गोलंदाजाने टाकलेला चेंडू मधल्या यष्टीवर सरळ रेषेत होता. फलंदाज बँकफूटवर होता. चेंडूला उंची नव्हती व चेंडूचा बँटला स्पर्षही झालेला दिसत नव्हता. चेंडू पायावर आदळला असल्यामुळे एलबीडब्ल्यूचा निर्णयावर संशय घेण्याचा प्रश्नच उद्भवत नव्हता. मैदानावर व दूरचित्रवाणी संचावर सामना पहाणाऱ्या कोट्यावधी लोकांनाही हा निर्णय १००% बरोबर वाटत होता.

फलंदाजाने मग आरोप करण्यास प्रारंभ केला. तिसऱ्या पंचाने रिप्ले पाहून निर्णय दिला असला तरी ज्या कँमेऱ्याने हे चित्रित केल आहे ते कँमेरे सदोष होते, मी चेंडू बँटनेच अडवला होता, मी सरळ रेषेत उभा होतो पण मागच्या यष्टी चुकीच्या लावल्या होत्या, सदोष कँमेऱ्यामुळे चेंडू कमरेपर्यंत उसळलेला दिसून आला नाही, पंच पक्षपातीपणा मुद्दामहून करत आहेत वगैरे वगैरे.

पंच, तिसरा पंच, रिप्ले किंवा डीआरएस हे सगळे खोटे आहेत मी म्हणतो तेच बरोबर आहे असा फलंदाजाचा दावा जनतेने हास्यास्पद ठरवला होता. शालेय क्रिकेट, युनिवर्सिटी, जिल्हा, राज्य पातळीवर इतकेच नव्हे तर रणजी, इराणी, दुलिप करंडक यापैकी कोणत्याच स्तरावर न खेळता पिढीजात पुण्याईवर थेट राष्ट्रीय संघात निवड झालेल्या खेळाडूकडून वेगळी काय अपेक्षा असणार ?

सुप्रीम कोर्ट, लोकसभेतील स्पष्टीकरण, कँगचा अहवाल या सगळ्यांनी राफेलवर निर्णय देऊनही ते मान्य न करणाऱ्या राहूल गांधींशी या खेळाडुशी तुलना झाल्यास तो योगायोग समजावा.

©बिंदूमाधव भुरे, पुणे

शिवभक्ताला पत्र

परमशिवभक्त दत्तात्रेय गोत्रोत्पन्न राहूल,

पक्षाचा उपाध्यक्ष होईपर्यंत माध्यमांसाठी विशेषतः सोशल मिडियावर तू चेष्टेचा विषय होतास. त्यामुळे तुला घडवणे हे पक्षासमोर एक आव्हान होत. चित्रपटामधे भूमिका साकारणाऱ्या नटाला अनेक तज्ञ मदतीला असतात. नृत्यदिग्दर्शक, फाईट मास्टर, पार्श्वगायक, मेकअपमन, ड्रेसडिझायनर वगैरे वगैरे. पण कितीही आटापिटा केला तरी अनिल धवन किंवा नविन निश्चल हे जितेंद्र कसे होतील ? तद्वत तुझ्या तैनातीला अनेकजण असायचे पण तरीही व्हायच्या त्या चूका व्हायच्याच. चित्रपट असेल तर एडिटींगमधे दुरुस्ती होऊ शकते पण स्टेजवर .... जेव्हा लाइव्ह परफॉरमन्स असतो तेव्हा किती संभाळणार आणि कस झाकणार ?

पक्षाच्या व्यासपीठावर अनेकदा तुझे विचार मांडण्याची नियोजने केली गेली. शाळेच्या गँदरींगला नाही का नाट्यछटा सादर करणाऱ्या मुलांची तयारी करुन घेतात आणि सादरीकरण झाल कि सगळे कौतुकाने टाळ्या वाजवतात. कितीही चुका झाल्या तरी त्याला शाबासकी देतात सगळेजण .... तस तुझ्या बाबतीत सुरु होत. पं. मनमोहनसिंग यांनी एकदा भाषणानंतर तुला कौतुकाने मिठी मारल्याच दृष्य आम्ही टीव्हीवर पाहिल आहे. एक महान अर्थशास्त्री, देशाचा पंतप्रधान यांची शाबासकी म्हणजे गोल्ड मेडलच की ! तूझे महान विचार समजून घेण्यात आम्हीच कमी पडलो, आमची बहुदा पात्रताच नसणार.

अर्थात याच पंतप्रधानांचा अध्यादेश तू पत्रकार परिषदेत फाडलास तेव्हा आम्हाला शंका आली कि खरच पं. मनमोहनसिंग इतके हुषार आहेत ?  एकदा एका स्टेडियममधे हजारो कार्यकर्त्यांसमोर भाषण करतांना एक कथा सांगून तू काहीतरी सिद्ध करण्याचा प्रयत्न केला होतास. सारे काही समजल्याच्या आविर्भावात सगळ्यांनी टाळ्यांचा कडकडाट केला. आमच्यासारख्या अनेकांना अद्यापही त्यातल ओ कि ठो कळालेल नाही. तूझे महान विचार समजून घेण्यात पुनः आम्हीच कमी पडलो, आमची बहुदा पात्रताच नसणार. असो ....

पण तरीही पक्षाने धाडसी निर्णय घेत तूला उपाध्यक्ष बनवले. सगळी टीम दिमतीला होती पण अपयशाचा शिक्का ठळक होत होता आणि पप्पूब्रँडही !  एकापाठोपाठ निवडणूका हरणे सुरुच होते. हरले कि इव्हीमवर खापर फोडायच. नापास झालेला मुलगा नाही का सबबी सांगत .. पेपर अवघड होता, यावेळी अवघड तपासले वगैरे. आमच्या बाळबोध बुद्धीनुसार खर तर नीट अभ्यास केलेला नसणे हेच कारण असायच. तीनचा पाढा म्हणतांना एक मुलगा सारखा चूक करायचा. तीन चोक पंधरा म्हणायचा आणि परीक्षक नापास करायचे. कोणी विचारले कि पालक कौतुकाने सांगायचे अहो पूर्वी तीन चोक सतरा म्हणायचा, बघा किती छान प्रगती केली आहे त्याने ते ! असो ....

तशात गुजरात, कर्नाटक निवडणूका आल्या. सलग चार पाच टर्न काँग्रेस सत्तेबाहेर होती. अगदी पहिल्यांदा मतदान करणाऱ्या नवयुवकाने तर कधीच गैरभाजप शासन पाहिले नव्हते त्यामुळे या परीक्षेचा पेपर सोपा निघणार हे नक्की होत. त्यात हार्दिक, अल्पेश, जिग्नेश यांनी तुला कॉपी पुरवल्यामुळे थोडे गुण वाढले पण तरीही पुनः नापासच ! कर्नाटकातही खर तर सीट कमी झालेल्या पण दोन नापासांचे गुण एकत्र करुन पास झाल्याचा आनंदोत्सव साजरा झाला. या उत्सवात नापास होण्याची भिती वाटणारे सगळे एकत्र आले होते. स्टेजवरचे ते चित्र पाहून क्षणभर वाटल कि तू युनिव्हर्सिटीत डिस्टिंक्शन विथ गोल्ड मेडल मिळवल आहेस.

गुजरात, कर्नाटक निवडणूकीत तुझ श्रद्धाळू अन् देव देव करणार रुप आम्ही प्रथमच पाहिल. तुझी प्रगती न बघविणारे तुला नाव ठेवू लागले, मग तुझ्या हिंदुत्वावर शंका घेऊ लागले. बर झाल तू जानव दाखवून ब्राह्मण असल्याच उघड केलस ते. एक सल्ला देऊ का ? गणपतीची आणि शंकराची आरती पाठ करुन ठेव, या लोकांचा काही नेम नाही. तेलंगणात तुला मुस्लिम तुष्टीकरण करतांना बघितल्यामुळे तुझे हिंदुत्व खोटे म्हणून टीका करतील तेव्हा या पाठ केलेल्या आरत्या प्रेस कॉन्फरन्समधे म्हणून दाखव अन् सगळ्यांची तोंडे गप्प करुन टाक. हाय काय अन् नाय काय ! असच वर्ष दोन वर्ष सुरु ठेवलस ना तर विहिंप वाले राममंदिरासाठी तारणहार म्हणून तुझ्याकडेच झेपावतील बघ अगदी साधूसंत तुला भगवा करुन तुझ्या गळ्यात माळा घालायला यागेपुढे पहाणार नाहीत. असो....

नुकतीच सेमिफायनल झाली. निवडणूक कलचाचणी अंदाजानुसार तीन राज्यात काँग्रेसला यश मिळाले तर दोन राज्यात सुपडा साफ झाला. समस्त काँग्रेसजनांनी शिरस्त्याप्रमाणे तुझे कौतूक केले, धूर निघणेही बंद झालेल्या राखेत फुंकर मारुन मारुन त्यात धुगधूगी शिल्लक असल्याचा आनंद पाठिराख्यांना झाला. तीन चोक चौदा पर्यंत तुझी गाडी आल्याचा आनंद होता तो !

असेल दोन वर्ष गेहलोत, पायलट, कमलनाथ, सिंदीया यांनी केलेली मेहनत. पण विजयाच श्रेय तुझच बर का !   शेतकरी, बेकार युवा, नोटबंदी, जीएसटी व राफेल या पाच मुद्द्यांभोवती फिरणारा प्रचार तेलंगण, मिझोराम या दोन राज्यातही केला होतास पण तेलंगणात नायडूमुळे पराभव झाला अस आमच स्पष्ट मत आहे आणि मिझोरामकडे लक्ष द्यायला तुला वेळच मिळाला नसणार ! एखाद्या पेपरमधे नापास व्हायची भिती वाटत असतांना त्यात वर्गात हाययेस्ट याव तस झारखंडमधे झाल नाही ? कोणालाच खर वाटत नाहीये तिथल्या निकालाच ! असो ....

देव देव करणारी श्रद्धाळू मंडळी सत्याची कास धरणारी असतात असा आमचा आपला एक समज आहे. तू अगदी हरिश्चंद्राचा अवतार नाही पण खोटेपणाची चीड येणारा असावास अस वाटत होत. परंतू वाढत्या मंदिरभेटी बरोबर तुझा खोटेपणा वाढत गेलाय रे ! गँदरींगमधल्या शोला टाळ्या वाजविल्यामुळे तू निर्ढावलास, तुला कोणी तुझ चुकतय अस सांगायचा प्रयत्नच कधी केला नाही किंबहूना तुझ्या चुकांवर पांघरुणच घालायचा प्रयत्न झाला. त्या चूका नसून तेच बरोबर आहे या अभिनिवेशात मग तू वागू लागलास. खोटेपणाने मुद्दे मांडण्यात तू आता इतका सरावला आहेस कि खरी बाजू पुढे आली तरी तूला ती कळेनाशी झाली आहे. लहानपणी हट्ट करणाऱ्या मुलांना शेवटी "बर बाबा तुझ खर" अस म्हटल कि ती गप्प तरी बसायची. पण आम्ही सांगू आता सुप्रीम कोर्टला कि म्हणा एकदा त्याला "बर बाबा तुझीच ..... ???

मध्यंतरी एका हिंदी चँनेलने सगळ्या जुन्या भाषणांचा अभ्यास करुन निष्कर्ष मांडला कि प्रत्येकाच्या खात्यात १५ लाख जमा करु व दर वर्षी २ लाख नोकऱ्या देऊ अशी आश्वासने असणारे भाषणच अस्तित्वात नाही पण प्रत्येक ठिकाणी तू हे आरोप करतोच आहेस. तीच गोष्ट जीएसटीची. जीएसटी कौसिलमधे सारे निर्णय होत असतात केंद्रात नाही. हे माहित असूनही तू गब्बरसिंग टँक्स असा ओरडा करत असतोस. खरी कमाल तर राफेलवरुन केलीस. फ्रांसच्या अध्यक्षांनी स्पष्ट केल, सुप्रीम कोर्टाने स्पष्ट केल, सिन्हा भूषण गप्प झाले, संसदेत जेटली, सीतारामन हे ३ तास बोलले तरी तुझ्या त्याच शंका व तेच आरोप सुरुच आहेत. होळीच्या दिवशी भांग प्यायलेली व्यक्ती नाही का तेच तेच पुनःपुनः बडबडत असते .... तस तर नाही ना झालय तुझ ?

अगदी खर सांग राफेलवर तू रोज रोज बेंबीच्या देठापासून इतका बोंबलतो आहेस पण तुझ्या सुरात किती राजकीय पक्षांनी सूर मिळवला रे ? शरद पवार एकदा बोलले. येचूरी, मायावती, अखिलेश, मायावती, ममता, देवेगौडा सगळेच शांत का ? बर आरोप करतोस ना ? मग तुमच्या कराराचे कागद तरी दाखव, अंबानीच्या खिशात तीस हजार कोटी घातले म्हणतोस ना ? मग त्याचा पुरावा म्हणून एखादा कागद दाखव, पंधरा उद्योगपतींचे तीन लाख कोटी माफ केले अस म्हणतोस ना ? मग त्यांची नावे जाहीर कर. नुसती टप्पल मारुन पळतोस आणि पळतांना दुसऱ्याला म्हणतोस "थांबा, पळू नका, हिंमत असेल तर माझ्याशी दोन हात करा."

गँदरींगच्या स्टेजवर काहीही केल तरी चालायच रे, सगळे टाळ्या वाजवत होते. पण आता तू मोठा झाला आहेस, जरा डोळ्यावरही नियंत्रण ठेवायला शिक आणि जबाबदारीने वाग. एकदा पशुपतीनाथाचे दर्शनाला जाऊन ये, अभिषेक वगैरे कर आणि खरच दत्तात्रेय गोत्र असेल तर खोट न बोलण्याचे त्याला वचन दे. त्याच्या दरबारी खोटे चालत नाही आणि जनतेच्या दरबारी टिकत नाही हे लक्षात घे. रात्रीची पूर्ण उतरली की ती मंडळीही एकदा खर बोलतात. बाकी तुझ्या हुषारीच्या आम्ही जवळपासही नाही, आमची तेव्हढी पात्रताही नाही तरीही या पत्राबद्दल क्षमस्व.

तुझ्याकडून नसत्या अपेक्षा बाळगणारे,
भारतीय मतदार

©बिंदुमाधव भुरे, पुणे.